11. ‘Iedereen moet wijken voor de joodse Übermensch’

Afbeelding: 024-657-834

Joden spelen al eeuwen een hoofdrol in complottheorieën die steeds weer in nieuwe vormen terugkeren. ‘Er zijn echt geen zes miljoen dode joden te vinden. Het waren er 184.000, hooguit!’

Dit is het elfde hoofdstuk van het in 2016 verschenen boek Complotdenkers. Elke dag verschijnt er een hoofdstuk op De Halve Waarheid. Bekijk hier het overzicht van alle hoofdstukken.

Terwijl Anton Teuben gelooft dat buitenaardse wezens ons eerder helpen dan dat we iets van hen te vrezen hebben, gaan andere complotdenkers er juist vanuit dat de wereld in het geniep wordt bestuurd door kwaadaardige buitenaardse reptielen. De bedenker van die theorie is David Icke: internationaal een van de bekendste complotdenkers.

De in 1952 geboren Icke begint zijn carrière begin jaren zeventig als doelman bij een Engelse derde-divisieclub. Hij moet al op jonge leeftijd stoppen met sport omdat hij last heeft van artritis. In zijn zoektocht naar een oplossing voor zijn gewrichtsontstekingen raakt Icke, die na zijn voetbalcarrière bekendheid verwerft als sportpresentator bij de BBC, geïnteresseerd in alternatieve geneeswijzen en esoterische theorieën.

De ideeën die Icke er op na houdt, schieten alle kanten op. Zo gelooft hij onder meer dat onze wereld (en de rest van het universum) eigenlijk een hologram is en dat vaste stoffen niet bestaan. In werkelijkheid moet volgens Icke alles vloeibaar zijn omdat de atomen waaruit vaste stoffen zijn opgebouwd maar een hele kleine kern hebben. Dat we toch pijn lijden als iemand een stoel op ons hoofd kapot slaat, komt volgens hem dan ook omdat we zo zijn geconditioneerd. ‘De mensheid is maar een heel klein beetje meer bij bewustzijn dan de gemiddelde zombie’, schrijft hij in zijn boek The biggest secret.

Icke, die een tijdlang alleen maar turquoise kleding droeg en zich in een interview ooit liet verleiden tot de uitspraak dat hij wel eens de zoon van God kon zijn, krijgt boodschappen door die hij vervolgens weer met de wereld deelt. Dat doet hij in zijn boeken – hij heeft er inmiddels zestien op zijn naam staan – en tijdens goedbezochte lezingen. In 2012 komen vijfduizend mensen samen in de Londense concerthal Wembley Arena om naar een elf uur durende speech van Icke te luisteren. Een dvd-set met de opnames van de bijeenkomst is via zijn website te bestellen.

Icke waarschuwt voor een kwaadaardige elite die ons al duizenden jaren onder de duim houdt. Deze wereldelite bestaat uit afstammelingen van buitenaardse ‘reptilians’. De buitenaardsen zijn duizenden jaren geleden naar de aarde gekomen en hebben zichzelf voortgeplant met een aantal menselijke families. Deze families, die Icke de Babylonische Broederschap noemt, regeren de aarde. Zij leveren de koningshuizen, de premiers en de presidenten. De Broederschap controleert volgens Icke een netwerk aan genootschappen en organisaties, waaronder de Illuminati, de Bilderberg-conventie en de Verenigde Naties. Ook de media, de wetenschap, religie, de banken en de legers staan onder hun controle.

Deze boven-ons-gestelden gaan rucksichtslos te werk. Ze gaan over lijken. Zo is Icke ervan overtuigd dat de Britse koningin en prins Philip gezond blijven door het bloed van jonge kinderen te drinken. Om hun doel – wereldheerschappij en het chippen van de bevolking – te bereiken, zaait de wereldwijde elite van reptilians voortdurend verdeeldheid. Dat doen ze onder meer door verschillende godsdiensten in het leven te roepen en aanslagen te plegen.

De eigenschappen die Icke toeschrijft aan de reptilians, worden ook vaak toegedicht aan de joden. Zij worden er al eeuwen van beschuldigd dat ze naar wereldheerschappij streven, het bloed van kinderen drinken en de media beheersen.

In de veertiende eeuw kregen de joden de schuld voor de pest in de schoenen geschoven. Omdat joden in sommige plaatsen minder zwaar getroffen werden door de zwarte dood – waarschijnlijk gewoon het gevolg van betere hygiëne – vermoedden christenen dat zij verantwoordelijk waren voor de ziekte. Antisemieten verspreidden het verhaal dat de joden waterputten zouden hebben vergiftigd. De woede daarover leidde regelmatig tot pogroms.

Ook geloofden veel Europeanen in de Middeleeuwen dat joden het bloed van christelijke kinderen dronken of gebruikten om matses mee te maken. Deze zogeheten bloedlaster leidde regelmatig tot de arrestatie van of moord op joden die ten onrechte verantwoordelijk worden gehouden voor de dood van kinderen. Aantijgingen over bloedlaster komen tot op de dag van vandaag voor. Als in 2005 in de Russische plaats Krasnoyarsk de lichamen van vijf verdwenen jongens van tussen de 9 en 12 worden teruggevonden in het riool, wijzen nationalistische groepen al snel met een beschuldigende vinger naar een joodse sekte. De leden van de sekte zouden de kinderen hebben vermoord om zo hun bloed te kunnen aftappen.

Met name op plaatsen waar het antisemitisme welig tiert, zoals in het Midden-Oosten en Rusland, kent het geloof in een groot joods wereldcomplot nog altijd de nodige aanhangers. Zo zag na 11 september menigeen de hand van de Israëlische geheime dienst Mossad in de aanslagen op het WTC en het Pentagon. ‘Bewijzen’ daarvoor, zoals het onjuiste verhaal dat er geen enkele jood bij de aanslagen zou zijn omgekomen of het bericht over een groepje opgewonden Israëliërs die na de aanslagen een feestje zouden hebben gebouwd in New York, werden gretig verspreid.

De belangrijkste moderne complottheorie over joden betreft de Protocollen van de wijzen van Zion. Dit werk is een ‘verslag’ van een bijeenkomst van joodse leiders die in 1897 in Bazel bij elkaar zouden zijn gekomen om snode plannen te bedenken.

Om hun doel van wereldheerschappij te bereiken zetten de joden volgens de Protocollen alle mogelijke middelen in. Ze proberen de positie van alle bestaande machthebbers en instituties – zoals de kerk – te ondermijnen. Ook ijveren de joden volgens de Protocollen voor het einde van de natiestaat door aan te zetten tot oorlogen en revoluties. Dat kunnen ze onder meer doen door alle media in handen te krijgen. Dat die media elkaar vervolgens te vuur en te zwaard bestrijden en elkaars ideologische tegenpolen zijn, is onderdeel van het complot. Op die manier willen de joden voorkomen dat het publiek achterdochtig wordt, luidt de theorie.

Voor menigeen valt na lezing van de Protocollen van Zion opeens alles op zijn plek. De revoluties in de negentiende eeuw, de Eerste Wereldoorlog, de Bolsjewistische machtsovername in Rusland: als je maar wilt, is in alle gebeurtenissen de hand van de joden te zien. ‘De Protocollen van Zion bestaan zestien jaar en ze zijn precies in overeenstemming met alles wat er sindsdien in de wereld is gebeurd’, verklaart Henry Ford in 1921 tegenover de krant New York World. De sociaal bewogen industrieel, die de auto binnen handbereik van de Amerikaanse middenklasse brengt, speelt een belangrijke rol bij de popularisering van de Protocollen in de VS.

De automagnaat maakt zich grote zorgen over de in zijn ogen te grote invloed van de joden. Ford, die zich zonder al te veel succes had verzet tegen Amerikaanse deelname aan de Eerste Wereldoorlog, is ervan overtuigd dat joodse bankiers verantwoordelijk waren voor het uitbreken van de oorlog.

In 1919 richt de autofabrikant zijn eigen krant op, de Dearborn Independent, waarin hij fel van leer trekt tegen de joden. Vanaf juni 1920 verschijnt de tekst van de Protocollen als een serie artikelen in de Independent. Na de voorpublicatie in de krant brengt Fords uitgeverij de tekst in boekvorm uit. Er worden een half miljoen exemplaren van verkocht.

Alle aandacht voor de Protocollen leidt ertoe dat kritische historici de herkomst van het werk gaan onderzoeken. Onder complotdenkers bestaan er tal van lezingen over de herkomst van de tekst van de Protocollen. Zo zou het verslag van de geheimzinnige joodse bijeenkomst in Bazel zijn gekopieerd en vertaald door de Okhrana, de geheime tsaristische politie die in die jaren in Rusland de strijd aanbindt met terroristen en linkse revolutionairen. Anderen menen daarentegen dat de echtgenote van een invloedrijke Vrijmetselaar het document zou hebben gestolen om het door te spelen aan Sergei Nilus, die de Protocollen in 1905 publiceert.

Historisch onderzoek wijst echter uit dat de Protocollen een grote hoax zijn. Een broodje aap. Het werk blijkt compleet verzonnen en bij elkaar gejat. De twee belangrijkste invloeden zijn, evenals de Protocollen zelf, fictie. In de eerste plaats is daar de in 1868 verschenen roman Biarritz van de Duitse journalist en oplichter Hermann Goedsche, die zich bediende van het pseudoniem Sir John Retcliffe. ‘Retcliffe’ beschreef in zijn boek onder meer hoe dertien joden ’s nachts samenkomen op de joodse begraafplaats in Praag om plannen voor het overnemen van de wereld te bedenken.

Via allerlei omwegen belandt een deel van de tekst van Goedsche in 1897 in de Protocollen van Zion. Behalve op het werk van Goedsche leunt de auteur van de Protocollen ook zwaar op het in 1865 verschenen Dialogue aux Enfers entre Montesquieu et Machiavel (Dialoog in de Hel tussen Montesquieu en Machiavelli) van de Franse advocaat Maurice Joly. Het satirische werk van Joly handelt over de Franse politiek in de jaren zestig van de negentiende eeuw. Joly, die vanwege zijn boek tot vijftien maanden celstraf werd veroordeeld, steekt in zijn cynische werk de draak met de machtswellust van Napoleon III. Joden komen in zijn boek niet voor. Dat weerhield de ‘schrijver’ van de Protocollen er niet van om zo’n 40 procent van zijn tekst regelrecht te kopiëren uit het werk van Joly.

De Protocollen waren in eerste instantie bedoeld voor binnenlands Russisch gebruik. Ze dienden als wapen in de strijd tegen de tegenstanders van het tsaristische regime. Door de oppositie tegen de tsaar af te schilderen als onderdeel van een groot joods complot, hoopten de verspreiders van de Protocollen de revolutionairen in diskrediet te brengen. Tijdens de Russische burgeroorlog moordden soldaten, die werden geïnspireerd door het lezen van de Protocollen, meer dan honderdduizend joden uit.

Geconfronteerd met de bevindingen van historici erkent Ford zijn fout. Hij biedt de joodse gemeenschap in 1927 zijn excuses aan. Andere gelovigen laten zich niet zo makkelijk overtuigen. Zij blijven vasthouden aan de gedachte dat de Protocollen van de wijzen van Zion een waarheidsgetrouw beeld geven van een reëel bestaand joods complot. Dat de authenticiteit van het werk in twijfel wordt getrokken, is voor hen slechts een extra aanwijzing dat de inhoud van de Protocollen wel moet kloppen.

‘Wie de ontwikkelingen van de laatste honderd jaar bekijkt met de Protocollen in het achterhoofd, begrijpt meteen waarom de joodse pers hier zo’n nummer van maakt’, schrijft Adolf Hitler, die begin jaren twintig via partijideoloog Alfred Rosenberg in contact komt met de Protocollen, in Mein Kampf. ‘De Frankfurter Zeitung houdt de mensen voortdurend voor dat het een vervalsing betreft. Een beter bewijs dat de Protocollen echt zijn, is er niet.’

De nationaalsocialisten gebruiken de complotverhalen over een geheime joodse samenzwering volop in hun antisemitische propaganda. Tussen 1919 en 1939 brengen de nazi’s zeker 23 edities uit van de Protocollen. Na de machtsovername in 1933 wordt het werk vaste prik op scholen. Tijdens de oorlog brengen de nazi’s vertalingen uit in bezette landen. Ook David Icke meent dat de Protocollen – die hij liever de ‘Illuminati protocollen’ noemt – precies hebben voorspeld welke manipulatie er in de twintigste eeuw heeft plaatsgevonden, zo schrijft hij in zijn in 1995 verschenen boek And the truth shall set you free.

Hij moet weliswaar toegeven dat het ‘heel goed mogelijk’ is dat de Protocollen van de wijzen van Zion een vervalsing zijn, maar dan wel gemaakt door ‘een kleine joodse kliek’ die zo ‘een rookgordijn van antisemitisme’ creëerde. Diezelfde kliek heeft vervolgens Hitler in het zadel geholpen en bewapend om op die manier de weg te effenen voor de oprichting van de staat Israël, zo is de overtuiging van Icke.

Icke is geen antisemiet, benadrukt hij in zijn boek. Dat hij vragen stelt bij de ‘officiële versie’ van de Holocaust maakt hem nog niet anti-joods. Nee, hij trekt zich het lot van de joden juist erg aan. De ‘gewone’ joden welteverstaan. Die zijn immers net zozeer het slachtoffer van de sinistere elite die verantwoordelijk is voor de Protocollen, als wij allemaal.

Ook diverse Nederlandse complotdenkers flirten opzichtig met antisemitische denkbeelden. Micha Kat bijvoorbeeld. ‘De Protocollen van de wijzen van Zion worden dagelijks meer werkelijkheid’, schrijft hij op zijn site. ‘Alles en iedereen moet wijken voor de “joodse” Übermensch.’

Wat Kats tirade extra pikant maakt, is dat hij zelf uit een joodse familie komt – al heeft hij al jaren geen contact meer met zijn ouders. ‘Vanaf de dag dat ik werd geboren hebben ze me niet geaccepteerd’, schrijft hij op zijn site. ‘Nooit hebben ze ook maar een artikel of ook maar een boek van mij willen lezen en nooit hebben ze willen reageren op iets wat ik heb geschreven of gezegd.’

De reden? ‘Ik stelde vragen die zij niet wilden horen of waarop ze geen antwoord hadden.’

Het waren vragen over de Tweede Wereldoorlog en Israël waarop Kats ouders geen antwoord wilden geven. Althans: geen bevredigende antwoorden. ‘Als kind kon ik er niet precies de vinger op leggen, maar dat kan ik nu als ervaren journalist wel: elk gebrek aan detail, aan emotie, aan real history zorgde bij mij als kind reeds direct voor grote scepsis’, schrijft hij op zijn site.

‘Ik werd jaar in jaar uit bedrogen en voorlogen. Zelf denk ik dat daar de kern ligt van mijn journalistieke drive en mijn compromisloze queeste voor de feiten en de waarheid: wat ik van mijn ouders nooit heb gekregen – de feiten – zal ik in de rest van mijn leven met doodsverachting najagen en ik zal ze vinden!’

De feiten zijn volgens Kat ‘dat er in Auschwitz geen gaskamers zijn geweest en dat het getal van zes miljoen een hoax is’. De massavernietiging van joden is een verzinsel, het dagboek van Anne Frank is ‘fake’. En de Holocaust is volgens Kat ‘een misdadige set-up aangestuurd door De Nieuwe Wereldorde met als doel een joodse terreurstaat te kunnen stichten’.

Dat vrijwel alle historici er een andere mening op na houden dan hij, brengt hem niet van de wijs. Integendeel: dat gegeven sterkt hem alleen maar in zijn overtuiging. ‘Uit de extreme mate van steun voor het Holocaust-verhaal door de gevestigde orde blijkt dat het een cruciaal element is voor het opzetten van de New World Order waarin de joden en hun handlangers de wereld zullen overheersen zoals ze thans reeds Wall Street overheersen.’

Ook anti-vaccinatie-activiste Désirée Röver vindt de joden ‘klootzakken’. Of nouja, de joden… Het is Röver met name te doen om de Asjkenazische joden oftewel de Khazaren.

(Hoewel de meeste historici en in genetisch onderzoek gespecialiseerde wetenschappers menen dat er geen bewijs is voor de theorie de Asjkenazische joden afstammen van de Khazaren – een volk dat van de zevende tot de tiende eeuw heerste over wat nu zuid-Rusland is – vindt zij wel weerklank onder antisemieten en antizionisten.)

‘De Khazaren zijn in de loop van de geschiedenis uit 109 landen gegooid. Dat is niet voor niets’, vertelt Röver mij. ‘Overal veroorzaakten ze ellende. Zij zijn degenen die het bankensysteem met rente hebben gecreëerd. Jezus heeft ze al de tempel uit geflikkerd. Als iemand steeds overal wordt uit gedonderd, dan is het toch niet de huisbaas die niet deugt, maar de huurder? De Khazaren draaien het steeds om. Zij zouden zogenaamd het slachtoffer zijn. Mijn zolen!’

Neem de Holocaust. ‘Hitler wilde die mensen alleen maar weg hebben uit Duitsland’, meent Röver. ‘Dat was de Endlösung: opgerot met die lui! Er zijn echt geen zes miljoen dode joden te vinden. Het waren er 184.000, tops! Die hele zes miljoen is een fabel die nodig was om Israël te kunnen oprichten. Want de echte Holocaust vindt nu plaats onder de Palestijnen. Als je ziet hoe Israël zich nu gedraagt… Dan zie je hun ware aard.’

‘Dat getal, zes miljoen, is vaker voorbij gekomen in de geschiedenis’, weet ze. ‘Dat is een soort magisch getal. Ze zijn heel erg bezig met getallensymboliek. Want pas op hoor, deze mensen zijn satanisten! Dat voel ik ook aan de energie van die lui. Ik pik dat heel snel op. Dan denk ik meteen: huuuuu!’

Al zijn er natuurlijk ook joden die wel deugen, haast ze zich te zeggen. ‘Niet alle mensen die joods zijn, weten dat ze Khazaar zijn. Een heleboel van die mensen zijn net zo goed slachtoffer. Je moet elk persoon apart bekijken.’

Zo kan Micha Kat, die ze beurtelings omschrijft als ‘een beste jongen’ en ‘een joods jongetje’, geen kwaad doen bij Röver. ‘Micha is meer met pedofilie bezig, maar onze onderwerpen raken elkaar wel. Het zijn namelijk dezelfde lui die daarachter zitten.’

Want machtig zijn ze natuurlijk wel, die Khazaren. ‘De Khazaren vormen twee procent van de wereldbevolking maar als je gaat kijken waar ze zitten, blijken ze altijd hoog in de boom te zitten. Dat alleen al is een dead giveaway.’

Morgen: ‘Kanker is ontstaan in de slipstream van vaccinatie’

Wat beweegt complotdenkers? Zijn het paranoïde geesten of lijkt hun geloof in samenzweringstheorieën eigenlijk nog het meeste op religie? Voor het in 2016 verschenen boek Complotdenkers dompelde ik me onder in de wereld van de samenzweringsgelovigen. Ik sprak verscheidene Nederlandse complotdenkers. Van een herhaaldelijk veroordeelde ex-journalist die de jacht heeft geopend op pedo-netwerken tot een anti-vaccinatieactiviste die ervan overtuigd is dat de Holocaust zwaar wordt overdreven. En van een succesvolle ondernemer die meent de moord op John F. Kennedy te hebben opgelost tot een oprichter van een politieke partij die de luchtmacht wil inzetten tegen chemtrails sproeiende vliegtuigen.

Wil je alvast verder lezen? Bestel een exemplaar van Complotdenkers. Laat hieronder je gegevens achter.

Totaal: € -